عرض نیاز به پیشگاه خالق بی نیازجدی ۱۲, ۱۳۹۴

رسید آخر ماه صیام ماه خدا
گذشت ماه قیام و نماز ماه دعا

چه روزها و چه شبهای پر زعشق گذشت
چه ماه ، ماه خدا ماه ، ماه عشق گذشت

منادی ملکوتی که با ندای عشق
به بار یافتگان میزدی صلای عشق

ندای گوش نوازش دگر نمی آید
صدای سوز و گدازش دگر نمی آید

بگوش جان بشنیدم صدای جانان را
ندای دعوت پروردگار رحمان را

که ای تو گمشده در وادی گناه بیا
مکش خجالت از این حالت تباه بیا

بیا که باب بروی تو باز و در بان نیست
بیا که رحمت و جود مرا پایان نیست

فسوس و حیف که گوش دلم شنید ولی
نرفت پای دلم سوی رحمت ازلی

گناه و معصیتم مانع صعودم شد
عمل نبود دلم غرق در هبوطم شد

ولی در این شب آخر که باز می شنوم
ندای یار بگوش نیاز می شنوم

که با ملاطفت و رحمت خدائی خویش
ز لطف بار دهد بنده فراری خویش

اگر چه بال و پرم سوخته ز آتش شرم
ولی به عشق کنم قلب سخت خود را نرم

دو دست خویش بسویش کنم زبهر نیاز
ز عمق جان بکشم آه پر ز سوز و گداز

که ای کریم منم بنده فراری تو
منم همانکه طلب دارم از تو یاری تو

به عید فطر که امشب شب همان عید است
دلم برای عطای تو پر ز امید است

اگر چه غیر معاصی دگر ندارم هیچ
عبادتی و دعای سحر ندارم هیچ

ولی به لطف و عطای تو دلخوشم یارب
ز جام جود و سخای تو مدهشم یارب

مران ز مهر تو این بنده فراری را
بده پناه تو این روسیاه جانی را

بدرب خانه ی نامردمان مکن محتاج
که گر تو سنگ دهی به که دیگرانم تاج

به حق احمد و آلش زلطف کن نظری
که تا نجات بیابم زجهل و بی خبری

بکن تو عاقبتم را بخیر ختم و تمام
به روز حشر شفیعم نما امام انام

ز دست ساقی کوثر رسان شراب طهور
همان شراب که نوشنده را کند مخمور

گذشت عمر نفهمیدم از جهالت خویش
بحق فاطمه بگذر زجرم این درویش

اگر چه نیست مرا هیچ در بساط ولی
حسن شفیع منست و حسین سبط نبی

خوشا به حال تو حجت اگر خدای کریم
به عید فطر کند شامل تو لطف عمیم

حدیث روز
حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها:
خابَتْ اُمَّةٌ قَتَلَتْ ابْنَ بِنْتِ نَبِیِّها.
رستگار و سعادتمند نخواهند شد آن گروهى كه فرزند پیامبر خود را به قتل رسانند.
مدینة المعاجز: ج 3، ص 430
در محضر فقیه

مرحوم والد ما (حضرت آیت الله العظمی میر علی احمد حجت) رحمة الله علیه می گفت ما باید برای چند مطلب خدا را هر روز شکر کنیم:

۱. خدا را شاکر باشیم که ما را هست کرد؛ خدا می توانست ما را نیافریند، بسیار آدم ها آفریده نشدند، نطفه هایی که بر اثر احتلام از بین رفتند یا در رحم سقط شدند یا اصلا منعقد نشدند. پس خدا به ما نعمت داد و ما را هست کرد.
۲. خدا را شاکر باشیم که ما را انسان آفرید؛ می شد آن موادی که این نطفه از آن منعقد شده در صلب حیوانی برود و آن نطفه از آن مواد درست شود و ما به صورت حیوان به دنیا بیاییم.
۳. خدا را شاکر باشیم که ما را سالم آفرید.
۴. خدا را شاکر باشیم که ما را مسلمان آفرید.
۵. خدا را شاکر باشیم که ما را شیعه آفرید.
۶. خدا را شاکر باشیم که ما را شیعه ۱۲ امامی آفرید.

این ها همه شکر دارد، هر کدام این ها را اگر فکر کنید یک دنیا مطلب در آن خوابیده؛ مقام انسان، مقام مسلمان، مقام شیعه اثناعشری، پیروی از اهل البیت علیهم السلام و… این ها را نمی شود با افکار ساده و نزدیک بین سنجید!

— فقیه اهل البیت ایت الله سید محسن حجت دام ظله
دروس خارج فقه - فقه القضاء

فقه القضاء – جلسه پانزدهم

فقه القضاء (خارج فقه) فقیه اهل البیت آیت الله سید محسن حجت (دام ظله) جلسه پانزدهم حوزه علمیه حضرت آیت الله العظمی حجت (ره) ۱۸/۴/۱۳۹۸  

دروس تفسیر - آیات الاحکام

تفسیر آیات الاحکام – جلسه سوم

تفسیر (آیات الاحکام) فقیه اهل البیت آیت الله سید محسن حجت (دام ظله) جلسه سوم حوزه علمیه حضرت آیت الله العظمی حجت (ره) ۱۳۹۸