ناله جانسوز عشقجدی ۱۲, ۱۳۹۴

بشنو از جان ناله جانسوز عشق
تا بسوزد جان و تن از سوز عشق

ساز عشق و سوز آن در جان و تن
گر شود کاری نه خود بینی نه من

جان حدیث عشق سوزان می کند
وز فراق دوست افغان می کند

کین تن خاکی نباشد جای من
بلکه افلاک است جولانگاه من

عرش را با فرش نبود همدمی
عرشیم من چون شوم فرشی دمی

هر کجا نالان و سرگردان شدم
کی رها من از غم هجران شدم

هرکسی با من رفیق و یار شد
دید چون حزن و غمم بیمار شد

طایرم  من  در  قفس  زندانیم
ناله ها  دارم  از این  تنهائیم

مرغ باغم من کجا اینجا  کجا
باغ و بستانم چرا کردم رها

نیستم خاکی و با خاکم عجب
زین سبب میسوزم اندر تاب و تب

دور گردیدم اگر از اصل خویش
میرسم بار دگر بر وصل خویش

هین مپنداری که تنها گشته ام
هر کجا  باشم ترا  یابیده ام

اقرب از حبل الوریدی چون نه ای
با من ای معشوق پس تو بامنی

بسکه با خاکی عجین گردیده ام
کور شد  از دیدن  تو دیده ام

بار الها  چشم  بینایم  بده
کن عنایت  قلب  آگاهم  بده

شکر باغ و گل نکردم وای من
یک نظر بر آه و واویلای من

تو خطا بخشی خطا بخشی نما
حجت بیچاره را یاری نما

حدیث روز
رسول خدا صلى الله عليه وآله:
عَلِیٌّ مَعَ الحَقِّ وَ القُرآنِ، وَ الحَقُّ وَالقُرآنُ مَعَ عَلِیٍّ، و لَن یَتَفَرَّقا حَتّى یَرِدا عَلَیَّ الحَوضَ
على با حق و قرآن است و حق و قرآن هم با على اند و هرگز از هم جدا نمى شوند، تا در کنار حوض (کوثر) بر من در آیند.
ربیع الأبرار : ج 1 ص 828
در محضر فقیه

روایات زیادی درباره ی عظمت حضرت زهرا سلام الله علیها وجود دارد که وقتی به آن روایات رجوع کنی نمی دانی چه بگویی. فاطمه پاره ی تن من است، هر کس او را ناراحت کند من را ناراحت کرده؛ و امثال این روایت که نه تنها در کتب شیعی که در کتب معتبره اهل سنت آمده است. حتی در روایتی که اهل سنت نقل کرده اند آمده است: هر کس فاطمه را سب کند کافر است. من سب فاطمه فقد سبنی، و من سبنی فقد سب الله.

— فقیه اهل البیت ایت الله سید محسن حجت دام ظله
دروس خارج فقه - فقه القضاء

فقه القضاء – جلسه پانزدهم

فقه القضاء (خارج فقه) فقیه اهل البیت آیت الله سید محسن حجت (دام ظله) جلسه پانزدهم حوزه علمیه حضرت آیت الله العظمی حجت (ره) ۱۸/۴/۱۳۹۸  

دروس تفسیر - آیات الاحکام

تفسیر آیات الاحکام – جلسه سوم

تفسیر (آیات الاحکام) فقیه اهل البیت آیت الله سید محسن حجت (دام ظله) جلسه سوم حوزه علمیه حضرت آیت الله العظمی حجت (ره) ۱۳۹۸